Met enige regelmaat betrap ik me op het minutenlange staren. Het enige wat ik zie is een zwarte achtergrond met knalroze letters en hier en daar een plaatje. Ik kijk naar de data. De laatste upload is van 4 mei 2010. Feitelijk is de laatste blog van 2 mei 2009. Getriggerd door een aantal lezers die al meerdere malen gevraagd hadden wanneer er weer eens nieuwe blogupdates zouden volgen, vond begin 2010 slechts een kleine opleving plaats van 6 blogs. En dat was het dan…

Het eindeloze staren heb ik om weten te zetten naar een actie. Ik ben het internet aan het afstruinen naar tips die me moeten helpen om me van een ‘writersblock’ af te helpen. Eén voor één probeer ik ze in de hoop een oplossing te vinden.

Oneword
Deze website schijnt te kunnen helpen. Je krijgt een simpele schrijfopdracht: je krijgt een Engels woord voorgelegd en je hebt dan 60 seconden de tijd om te schrijven over dat ene woord. Ik ga naar de site en klik op ‘Go’. Ik krijg het woord ‘straw’ te zien. Ondertussen begint de teller te lopen. Het enige wat ik kan bedenken is: ‘straw… hhhmmmm… wat moet ik daar nu mee? Het betekent rietje. Maar wat kan ik nou over een rietje schrijven? Zal ik het in het Engels schrijven of gewoon in het Nederlands? Maar ja, dan nog… wat moet ik daar dan over schrijven? Ja, iets over dat je door een rietje kunt drinken en dat het in je drankje gedaan wordt.’ Mijn gedachten dwalen af. ‘Ik snap niet dat dit me van een writer’s block afhelpt.’ Dan klinkt de gong. De minuut is om en het scherm is nog steeds leeg. Snel klik ik op ‘refresh’. En nog een keer. En nog eens. Het woord ‘straw’ lijkt wel op m’n scherm geplakt te zijn. En het scherm blijft nog steeds leeg.

Conclusie: Oneword.com stuurt je alleen maar met een kluitje het riet in. :-S

Wordt vervolgd…

Met enige regelmaat betrap ik me op het minutenlange staren. Het enige wat ik zie is een zwarte achtergrond met knalroze letters en hier en daar een plaatje. Ik kijk naar de data. De laatste upload is van 4 mei 2010. Feitelijk is de laatste blog van 2 mei 2009. Getriggerd door een aantal lezers die al meerdere malen gevraagd hadden wanneer er weer eens nieuwe blogupdates zouden volgen, vond begin 2010 slechts een kleine opleving plaats van 6 blogs. En dat was het dan…

Het eindeloze staren heb ik om weten te zetten naar een actie. Ik ben het internet aan het afstruinen naar tips die me moeten helpen om me van een ‘writersblock’ af te helpen. Eén voor één probeer ik ze in de hoop een oplossing te vinden.

Oneword
Deze website schijnt te kunnen helpen. Je krijgt een simpele schrijfopdracht: je krijgt een Engels woord voorgelegd en je hebt dan 60 seconden de tijd om te schrijven over dat ene woord. Ik ga naar de site en klik op ‘Go’. Ik krijg het woord ‘straw’ te zien. Ondertussen begint de teller te lopen. Het enige wat ik kan bedenken is: ‘straw… hhhmmmm… wat moet ik daar nu mee? Het betekent rietje. Maar wat kan ik nou over een rietje schrijven? Zal ik het in het Engels schrijven of gewoon in het Nederlands? Maar ja, dan nog… wat moet ik daar dan over schrijven? Ja, iets over dat je door een rietje kunt drinken en dat het in je drankje gedaan wordt.’ Mijn gedachten dwalen af. ‘Ik snap niet dat dit me van een writer’s block afhelpt.’ Dan klinkt de gong. De minuut is om en het scherm is nog steeds leeg. Snel klik ik op ‘refresh’. En nog een keer. En nog eens. Het woord ‘straw’ lijkt wel op m’n scherm geplakt te zijn. En het scherm blijft nog steeds leeg.

Conclusie: Oneword.com stuurt je alleen maar met een kluitje het riet in. :-S

Wordt vervolgd…

Vrijheid. Dat is wat er elk jaar op 4 mei tijdens de Dodenherdenking centraal staat. Vrijheid die er alleen is, omdat er zovelen tijdens en na de Tweede Wereldoorlog en in andere oorlogen en missies voor gesneuveld zijn. Zij hebben gestreden voor onze vrijheid. En dan is er niets mooier dan wanneer we deze vrijheid mogen herdenken. En niets is zo afgrijselijk wanneer deze herdenking zo ernstig verstoord werd als vandaag. Met de schrik er nog goed in van Koninginnedag 2009 sloeg de serene rust tijdens de twee minuten stilte om in korte, heftige paniek. Gelukkig dus maar van korte duur, maar net lang genoeg om vol verbazing voor te TV te zitten.

Met grote ogen kijk ik vol ongeloof naar de beelden. De verslaggever twijfelt of hij de twee minuten stilte moet verbreken om verslag te doen. Terwijl de menigte zich uit de voeten maakt, klinkt zijn stem dan toch. ‘Mensen rennen ineens heel snel weg na de twee minuten stilte op de Dam.’ De koningin wordt in veiligheid gebracht. Dan volgt het bericht dat er iemand onwel is geworden. De rust keert terug en de ceremonie wordt verder voortgezet. In de uren die volgen wordt steeds meer duidelijk dat het om een poging tot verstoring ging. Meerdere mensen raken gewond, sommigen zelfs met botbreuken. Inmiddels zijn twee mannen gearresteerd.

Die verbazing blijft nog wel even. Verbazing over het feit dat de vrijheid die centraal staat op 4 mei zo kwetsbaar is. Hoe vrij zijn we dan eigenlijk? Dat je je bij zulke gelegenheden moet afvragen of er niet iets ergs kan gebeuren. Dat je je van je vrijheid ontnomen kan worden. Dat je vrijheid op deze manier beperkt wordt door angst. Om bang van te worden eigenlijk.

In het centrum van Woerden vind je het Kazerneplein. Hier vind je een gezellig terras met daaromheen enkele nieuwe restaurants. Eén daarvan is Brasserie De Kazerne. Het ziet er rustig uit, misschien dat het ligt aan de chique uitstraling. Het mag er wel zo uitzien, maar het valt qua menu en prijzen in ieder geval reuze mee. Vooraf uiteraard op internet zitten neuzen om te kijken wat voor lekkers ze allemaal hebben. Daardoor was de keuze snel gemaakt. De bediening is vriendelijk, maar wellicht dat ze hier en daar nog wat een cursus etiquette kunnen gebruiken. Zeker als het interieur er zo chique uitziet, dan verwacht je min of meer dat ze weten wat ze doen.

Als voorafje een smakelijke licht gebonden tomatensoep met room en basilicum. Met hier en daar nog wat pitjes en stukjes vel, lekker vers dus. Daarna het hoofdgerecht: Biefstuk van Waards Rund. Gegarneerd met gebakken spekjes, champignons en zilverui, afgeblust met rode wijn. Heerlijk mals vlees van een echt ambachtelijk Hollands product. Er wordt goed voor de dieren gezorgd en dat proef je!

Het is een rustgevende plek waar je gezellig kunt bijpraten onder het genot van een smakelijk hapje met een drankje. Knus, niet te duur en lekker eten. Wat wil je nog meer?

De film: Liam Neeson als een ex-spion die zijn oude baan oppakt als hij zijn dochter moet redden uit de klauwen van een stel Oost-Europese vrouwenhandelaren

Bryan (Liam Neeson) is een CIA-spion in ruste die af en toe nog een bewakingsklusje aanneemt voor de poen. Hij is gescheiden van Lenore (Famke Janssen) met wie hij een dochter heeft, de tiener Kim (Maggie Grace). Als na lang zeuren Kim op reis mag naar Europa staat Bryan erop dat zijn dochter hem regelmatig op de hoogte houdt. De eerste avond in Parijs belt Kim haar vader en ziet tijdens hun gesprek dat haar vriendin in een andere kamer ontvoerd wordt. Ook Kim moet eraan geloven en wordt gekidnapt. Bryan twijfelt geen moment en reist af naar Parijs waar hij zijn dochter moet zien te redden uit de klauwen van een Oost-Europese bende van seksslaafhandelaren. Hij schuwt geen enkel middel om zijn doel te bereiken. Bron: Film1.nl

De recensie: Een film die indruk heeft gemaakt. Het verhaal is anders dan anders. Het heeft veel elementen van een actiefilm, maar het laat ook de donkere, duistere wereld van de vrouwenhandel zien. Het gaat over een soms ietwat overbezorgde vader die zijn dochter wil beschermen tegen de grote boze buitenwereld. Maar in dit geval valt er wel iets te zeggen voor zijn overbezorgdheid. Het verhaal zet je enigszins wel aan het denken, zeker als je kinderen hebt. De actiescenes en de rustige manier van filmen zorge ervoor dat je van begin tot eind geboeid blijft. Moraal van het verhaal: wees zuinig op je kinderen en luister naar je gevoel!